نمیشه با نبودت ساده سر کرد...

xa0رسیدم کنار دریاچه ، تو خلوت خودم برای لحظاتی به آب خیره شدم . چشم از آب برمیدارم . xa0اردک ها روی رمپ کنار دریاچه آفتاب میگیرند ، ماهیای توپولوی قرمز و سیاه و سفیدو خال خالی هم اومدن روی آب و ملچو مولوچی راه انداختند ، صحنه ی قشنگی رو در مقابلم دارم... شروع میکنم کنار دریاچه زیر سایه ی خنک درختان بید کهن به قدم زدن ... چند نفری کنار دریاچه نشستند ، یه مرد تنها ! دوتا دختر نزدیکش با یه سری کاغذ تو دستشون نشستند ، اونطرف تر پیرمری با یه پسر و بعد از اون میرسم به دوتا دختر که یکیشون داره اون یکی...

هیxa0میرویمxa0و جاده به جایی نمی رسدقولیxa0کهxa0عشق داده، به جایی نمی رسدچون کوه، پای حرف خودمxa0xa0ایستاده امکوهی که ایستاده، به جایی نمی رسد!دریا هنوز هست ولی مانده ام چرااین رود بی اراده به جایی نمی رسد؟!دنیا همیشه عرصه ی پیچیده بودن استدنیا که صاف و ساده به جایی نمی رسد!تاریخ را ورق زدم و مطمئن شدمهرگز کسی پیاده به جایی نمی رسدما را برای در به دری آفریده اندهی می رویم و جاده به جایی نمی رسد...