نمیشه با نبودت ساده سر کرد...

کنار آتش نشسته بودم.. نمیتوانستم آسمان را ببینم .. بلندشدم.. آرام آرام از آتش و آدم های دورش دور شدم.. کنار رودخانه آمدم.. آب کم جانی در حرکت بود.. صدای قورباغه ای از دوردست می آمد.. کنار آب نشستم .. سنگ ها یخ بودند .. مثل دل آدم های دور آتش.. سرم را بالا کردم و به آسمان نگاه کردم .. من که هستم ؟ تو که هستی؟کجا هستی؟ اتم های بدن من از غبار و ذرات ستاره ای خیلی پیر تشکیل شده.. آنقدر پیر که خیلی وقت است مرده اما نورش هنوز به ما میرسد... من در بدن خود ذرات عاشقی به قدمت کل کیهان دارم...آه گنجینه ی ...

ادامه مطلب